New York, november 2011. Zwetende handen, hyper, zenuwachtig en gefocust tegelijk. Ik sta aan de burg van de start van de New York Marathon. Mensen gaan massaal aftellen en het startschot klinkt:  Frank Sinatra knalt uit de speakers. Nu moet het gebeuren, hier heb je voor getraind. Mijn eerste marathon. Doel? Onder de vier uur finishen.

Gehaald ! Wat een race! Wat een ervaring! Ik ben verkocht!

Rotterdam, april 2018. Zwetende handen, hyper, zenuwachtig en gefocust tegelijk. Ik sta aan de burg van de start van de Rotterdam Marathon. Mensen gaan massaal aftellen en het startschot klinkt: Lee Towers knalt uit de speakers. Nu moet het gebeuren, hier heb je voor getraind. Mijn dertiende marathon. Doel? Onder de drie uur finishen.

Gehaald ! Wat klote een race! Wat een klote ervaring! Ik ben met pensioen!

Over de acht jaar dat ik marathons ren is er een hoop veranderd. Ik ben sneller maar vooral sterker geworden, zowel mentaal als fysiek. Klinkt leuk allemaal alleen brengt dit ook een kanttekening met zich mee. Doelen brengen namelijk meer doelen! En hoewel ik word gedreven door motivatie kan dit ook omslaan in te veel druk en obsessie om te gaan trainen en sneller te worden.

In januari startte ik mijn training met als doel om onder de magische drie uur te komen. Dan tel je mee had ik mijzelf altijd wijsgemaakt. Wat begon als een mooi avontuur werd al snel een opgave en elke training voelde als een wedstrijd. En hoewel ik in mijn trainingen PR op PR liep werd dit korte termijn succes steeds meer een afkeer tegen het trainen. De druk die ik mijzelf had opgelegd was te groot. Nu helpt met je grote mond op Instagram en Facebook roepen dat je onder de drie uur wilt lopen ook niet echt mee.

Uiteindelijk heb ik mijn doel gehaald maar heb ik genoten? Geen moment! Niet in de 100 dagen training en nog erger niet in de wedstrijd! Pas na de finish viel er iets van mij af.

Amsterdam, oktober 2018. Ontspannen, energiek, gezonde zenuwen en gefocust tegelijk. Ik sta in ‘mijn’ Olympisch Stadion aan de start van de Amsterdam Marathon. Mensen gaan massaal aftellen en het startschot klinkt: André Hazes knalt uit de speakers. Nu mag je lopen, hier heb je voor getraind. Mijn veertiende marathon. Doel? Genieten!

Gehaald ! Wat een race! Wat een ervaring! Ik ga nog even door…..

Moraal van het verhaal. We denken vaak dat we sterk zijn als we kracht zetten en altijd maar hogere doelen stellen terwijl soms gewoon genieten en om je heen kijken meer *resultaat en voldoening geeft.

Cheers,

Cally

*(……….uiteindelijk liep ik in Amsterdam mijn beste tijd ooit; 2.58.32)